Eindfilm schoolverlaters in het speciaal basisonderwijs

Leestijd: 6 minuten – Deze gastblog is geschreven door Nichel Janssen, leerkracht groep 7/8 op SBO de Diamant in Geleen.
De gastblog bestaat uit 2 delen. Dit is deel 2.
Klik hier om eerst deel 1 te lezen, waarin je onder andere leest waarom er op deze school een eindfilm wordt gemaakt.

Samen een eindfilm maken met groep 8

De dagen dat we op school gefilmd hebben voelden niet als werken. Samen lachen, samen ontdekken, samen verwonderen, samen omgaan met onverwachte situaties. Je leest het goed. Overal staat samen. ‘Samen’ is de sleutel tot succes. Een eindfilm van Hollywood in de Klas biedt hierin zoveel mogelijkheden. Kinderen omkleden, schminken en naar locaties in en om de school om te filmen. Het was altijd weer een ‘momentje’. We kwamen in contact met mensen die graag hun steentje wilde bijdragen. Denk aan locaties om te filmen of mensen die kleding konden regelen voor onze film. Het begon als project voor de schoolverlaters, maar is uitgegroeid tot een project van de hele school en omgeving. 
De tekst gaat door onder de foto.

De eindfilm zorgt voor meer begrip en nieuwe vriendschappen 

Iedereen groeide in zijn bijdrage en het werd steeds meer een project van ‘samen’. De leerlingen krijgen meer begrip voor elkaar en ontstaan ook nieuwe vriendschappen onderling. De relatie in elke laag van communicatie groeit. Sociale vaardigheden zij misschien wel de grootste successen tijdens de filmdagen. 

De creativiteit van kinderen groeit en de filmdagen zijn steeds een moment om naar uit te kijken. Het leeft enorm in de school en de kinderen vinden het natuurlijk spannend om zich straks terug te zien. Aan het begin vinden de kinderen het nog een beetje spannend. Ze ervaren dat ze fouten mogen maken en dat niet alles helemaal perfect hoeft. We kunnen meerdere opnames maken en zelfs hier en daar knippen, zodat het allemaal past. De spanning neemt naarmate de filmdagen vorderen af en de leerlingen kruipen steeds beter in een rol. 
De tekst gaat door onder de foto.

Niet oefenen zoals bij een afscheidsmusical

Het monteren van de eindfilm doe ik zelf. Je moet het leuk vinden om te doen, maar na een paar uurtjes zat ik er (ook zonder ervaring met monteren) helemaal in. Ik ontdek mogelijkheden en zo groeien ook mijn eigen vaardigheden. Na elke filmdag zorgde ik direct voor een eerste ruwe montage. Zo zat ik nog goed in het verhaal en kon ik direct kijken of er stukjes opnieuw moesten. Bij twijfel belde ik een collega en bekeken we samen welk resultaat het beste was. 

Ik denk zelf dat het monteren voor de leerkracht meer tijd kosten dan het filmen, maar je bent geen tijd kwijt in alle weken een afscheidsmusical oefenen. Daar win je bij een eindfilm al veel tijd mee. Ik ben van mening dat ik door het monteren van de stukjes heel veel heb geleerd en ook anders ben gaan kijken naar film en tv.

Vertoning van de film in de bioscoop: kostendekkend

Een eindfilm ‘moet’ natuurlijk te zien zijn in de bioscoop of filmtheater. Ik heb vervolgens contact opgenomen met de plaatselijke bioscoop. Ze waren enthousiast en heb een offerte ontvangen. Samen met collega’s hebben we gekeken of we kostendekkend konden werken. Als we nu elk kind van school een gratis kaartje geven en de ouders, opa’s en oma’s, ooms en tantes, neven en nichten of zelfs de buren een kleine bijdrage laten betalen voor een entreeticket dan kunnen we de kosten terugverdienen. 

We ontvingen van de bioscoop de tickets met onze schoolnaam erop en zo hebben we 3 dagen kaartverkoop gehad aansluitend na schooltijd. De kaartverkoop liep storm. Want wie wil dit spektakel nu niet zien?
We nodigden het bestuur van de school uit, journalisten en alle mensen die ons bij de film hebben geholpen.

De afscheidsavond van groep 8 in de bioscoop: kippenvel!

Na weken samen aan de film te hebben gewerkt is het dan zover. Dé afscheidsavond! Rijen dik met bekende gezichten aan de ingang van de bioscoop. De rode loper hadden neergelegd voor de leerlingen en de ingang was versierd. De zaal was vol en dan begint het. Dit gevoel is……  vul zelf maar in.  

De mooiste herinnering en het kippenvel-gevoel was het moment dat de film eindigde. Alle mensen stonden op en er werd heel hard geapplaudisseerd. Tranen van opa’s en oma’s, trotse ouders en kinderen met een herinnering die ze over 50 jaar nog hebben. 
De tekst gaat verder onder de video.

Filmeducatie en de eindfilm horen bij het onderwijsaanbod

Wij hebben nu voor het derde jaar op rij de eindfilm van Hollywood in de Klas. In de eerste schoolweek vragen de schoolverlaters al naar de film en het script. Het leeft in onze schoolcultuur en het is niet meer weg te denken in onze school.
Ik gun het elk kind om deel te nemen aan een eindfilm. Het is zo een prettige manier van werken en je ziet ze op zoveel verschillende vlakken groeien en ontwikkelen. 

Door het maken van een eindfilm raken de leerlingen ook meer geïnteresseerd in het maken van film. Ik ging mezelf meer verdiepen in filmeducatie en heb hier al veel van over geleerd.  Filmeducatie is niet meer weg te denken in mijn onderwijsaanbod. Ooit was dit alleen stop-motion, maar tegenwoordig maken de leerlingen zelf filmpjes en bewerken deze met iMovie. We spelen films na en de gesprekken over films zijn veel kritischer. Kleine filmopdrachten tussen de lessen door of grote opdrachten waar we een hele middag aan kunnen werken. Leerlingen verheugen zich elke week weer op de nieuwe filmles. 
Mijn tip voor alle leerkrachten is dat je het wiel niet zelf hoeft uit te vinden, maar dat er genoeg te vinden is. Je moet de opdrachten voorbereiden, zodat ze te geven zijn bij je doelgroep en dan vooral samen genieten, leren en ontwikkelen.